سابقه و هدف: بیماری پارکینسون با فراوانی 360 نفر در صد هزار جمعیت از بیماریهای شایع دژنراتیو سیستم عصبی است. این بیماری بغیر از مشکلات حرکتی، شناختی و خلقی شایعی که در فرد مبتلا ایجاد میکند، بعلت درگیری سیستم اتونوم باعث ایجاد علایم عدیده ای در این زمینه نظیر هیپوتانسیون ارتوستاتیک، هیپر هیدروز، یبوست و گاهی آریتمی قلبی می شود. درگیری اتونوم خود منشا افزایش موربیدیتی و مورتالیتی در مبتلایان به پارکینسون است. قصد ما از این مطالعه، اندازه گیری میانگین تاخیر موج پاسخ سمپاتیک پوستی بعنوان روشی برای ارزیابی سیستم سودوموتورسمپاتیک در گروه بیماران دچار پارکینسون و مقایسه آن با گروه شاهد میباشد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع شاهد - موردی توصیفی بود که در شش ماهه دوم سال 1383 بر روی 31 بیمار دچار پارکینسون ایدیوپاتیک مراجعه کننده به مراکز درمانی نورولوژی اصفهان و بطور همزمان بر روی 38 نفر گروه شاهد انجام شد. روش نمونه گیری بصورت غیر تصادفی ساده و موارد مخدوش کننده مطالعه مثل وجود پلی نوروپاتی، استروک مغزی قلبی، ... از مطالعه حذف گردیدند. آزمون پاسخ سمپاتیک پوستی با تحریک عصب مدیان راست در ناحیه کف دست انجام و زمان تاخیر موج بدست آمده محاسبه و میانگین آن در دو گروه مورد و شاهد مقایسه گردید. مقادیر بدست آمده با استفاده از نرم افزار spss و آزمون تست t مقایسه شدند. یافته ها: دو گروه مورد مطالعه از نظر سن تفاوت معنی داری نداشتند (P=0.81) میانگین سن افراد گروه شاهد 67.4 (9.18) و گروه مورد 66.8 (11.7) بود. میانگین تاخیر موج پاسخ سمپاتیک پوستی عصب مدیان راست در بیماران 1.93 (0.52) و گروه شاهد 1.50 (0.20) بود که بطور معنی داری متفاوت است (P<0.001)، در عین حال در این مطالعه مشخص شد که مدت ابتلا به پارکینسون (P=0.65)، شدت ترمور (P=0.92) و سن مبتلایان (P=0.61) در دو گروه تفاوت معنی داری ندارند. نتیجه گیری: درگیری سودوموتورسمپاتیک در بیماران مبتلا به پارکینسون نسبت به گروه کنترل بیشتر است و احتمال این درگیری به سن ابتلا، شدت ترمور و مدت ابتلا به پارکینسون بستگی ندارد.

بیماری قند خون با ضایعات منتشر سلسله اعصاب همراه است. علایم درگیری سیستم عصبی خودکار، توسط یک آزمون الکترود یاگنوسیس ساده و قابل تکرار به نام پاسخ پوستی سمپاتیک جهت بررسی فعالیت پوستی سمپاتیک که مسوول عمل تعریق است؛ انجام می شود. در این تحقیق، آزمون پاسخ پوستی سمپاتیک روی 40 فرد سالم و 45 فرد بیمار دارای قند خون با تحریک عصب مدیان هر دو دست و عصب تیبیال هر دو پا انجام شد و با بدست آمدن چهار تا پنج پاسخ مناسب، امواج ثبت گردید. میانگین تاخیر زمانی امواج بدست آمده در گروه بیماران نسبت به گروه کنترل، در اندام فوقانی و تحتانی افزایش و ارتفاع در گروه بیمار نسبت به گروه کنترل کاهش یافته بود. در این مطالعه بر اساس روش آماریRoc-Curve  ملاک غیر طبیعی بودن آزمون پاسخ پوستی سمپاتیک تاخیر زمانی بیش از ms 1700 در اندام فوقانی و بیش از ms 2400 در اندام تحتانی و ارتفاع کمتر از mv 1/2 در اندام فوقانی و کمتر از mv 0/5در اندام تحتانی یا عدم وجود پاسخ پوستی سمپاتیک در یکی از چهار اندام در نظر گرفته شد.

مقدمه و هدف: شایعترین درگیری موضعی اعصاب محیطی گیر افتادن عصب مدیان در مچ دست است که سندرم تونل کارپ نامیده می شود. روشهای معمول الکتروفیزیولوژیک تنها اعصاب میلین دار را بررسی می کنند. پاسخ پوستی سمپاتیک روش اثبات شده ای برای بررسی فیبرهای بدون میلین سمپاتیک است. هدف از این مطالعه ارزیابی درگیری سیستم سمپاتیک از طریق تست پوستی سمپاتیک و بررسی ارتباط آن با دیگر یافته های الکتروفیزیولوژیک در سندرم تونل کارپ می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی – تحلیلی بر روی 54 بیمار مبتلا به سندرم تونل کارپ و 78 فرد سالم مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان حافظ دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال 1383 انجام گرفت. روش نمونه گیری به صورت نمونه در دسترس مبتنی بر هدف بوده است. تستهای الکتروفیزیولوژیک معمول و پاسخ پوستی سمپاتیک به روش استاندارد، در تمام افراد تحت مطالعه انجام گرفت. داده های جمع آوری شده با نرم افزار SPSS و آزمون آماری تی تحلیل گردید.یافته ها: میانگین و انحراف معیار تاخیر زمانی پاسخ پوستی سمپاتیک در افراد سالم 1520.24±87.25 میلی ثانیه و در افراد مبتلا به سندرم تونل کارپ 1637.11±281.13 میلی ثانیه بود. اختلاف میانگین تاخیر زمانی موج پاسخ پوستی سمپاتیک در افراد مبتلا و گروه سالم معنی دار بود (P<0.001).نتیجه گیری: فیبرهای بدون میلین سمپاتیک در سندرم تونل کارپ درگیر می گردند و استفاده از پاسخ پوستی سمپاتیک می تواند در کنار سایر روشهای تشخیصی الکتروفیزیولوژیک به تشخیص این بیماری کمک کند.

زمینه و هدف: اختلال افسردگی اساسی از شایع ترین بیماری های روان پزشکی است. شواهدی وجود دارد که دستگاه نورآدرنرژیک در اختلال افسردگی نقش اساسی دارد. پاسخ سمپاتیک پوستی (SSR) برای بررسی سیستم اتونوم به کاربرده می شود. نوار عصب های متداول، الیاف ضخیم میلینه محیطی را بررسی می کنند ولی در SSR به بررسی الیاف نازک غیر میلینه می پردازیم. هدف از این مطالعه بررسی تست پوستی سمپاتیک در بیماران دچار اختلال افسردگی اساسی و گروه کنترل می باشد. روش بررسی: 20 بیمار در گروه مورد (مبتلا به اختلال افسردگی اساسی)) 4 نفر مرد و 16 نفر زن) و 19 نفر در گروه شاهد (7 نفر مرد و 12 زن) با میانگین سن به ترتیب 7/14 31/65 و 6/99 32/10 وارد مطالعه شدند. پاسخ سمپاتیک پوستی دست ها و پاها در هر دو سمت بدن در پاسخ به تحریک الکتریکی عصب مدیان و عصب تیبیال اندازه گیری شد. میانگین مقادیر تاخیر هدایت عصبی و نیز آمپلیتود موج بدست آمده مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: افزایش آمپلتود موج بدست آمده از SSR دست راست و دست چپ گروه بیمار در مقایسه با گروه کنترل ارتباط آماری معناداری را داشته است. )0/05. (P. Value <. ارتباط آماری معناداری در آمپلتود اندام تحتانی بین گروه مورد و شاهد مشاهده نشد. همچنین در تاخیر هدایت عصبی ارتباط آماری معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج: حاصل از این مطالعه چنین استنباط می شود که افزایش آمپلتود پاسخ پوستی سمپاتیک اندام فوقانی می تواند در تشخیص و پیگیری بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی مفید باشد و بیانگر اختلال اتونوم میباشد.

سابقه و هدف: تعدادی از بیماران مبتلا به رادیکولوپاتی با گذشت زمان شکایت از عدم تحمل سرما در اندام های مبتلا دارند. که احتمال ابتلای سیستم اتونوم را مطرح می کند.این مطالعه به منظور بررسی استفاده از SSR در رادیکولوپاتی ها به عنوان یک راه تشخیصی و همچنین به منظور بررسی وضعیت سیستم سمپاتیک در این بیماران انجام شد.مواد و رو شها: در این بررسی 20 بیمار مبتلا به رادیکولو پاتی (8 مرد و 12 زن) با میانگین سنی 43.2 درصد و متوسط طول بیماری 9.8 ماه شرکت داشتند. 14 نفر نیز به عنوان گروه شاهد وارد مطالعه شدند تست پاسخ پوستی بر روی هردو اندام تحتانی هر فرد انجام شد.یافته ها: تفاوت واضحی بین تاخیر زمانی و میانگین ارتفاع SSR ثبت شده از بیماران و افراد سالم مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه، احتمال اختلال سیستم سمپاتیک در بیماران مبتلا به رادیکولوپاتی ریشه اول ساکرال را رد م یکند و SSR نمی تواند به عنوان یک روش تشخیصی در رادیکولوپاتی کمری - خاجی به کار رود.

مقدمه: پاسخ سمپاتیکی پوست فرایند مرکزی و چند سیناپسی است که مسیر و ابران سیستم عصبی سمپاتیک را از نخاع به سیستم سودوموتور غدد عرق کف دست یا پا انتقال می دهد. در بیماری دیستروفی رفلکسی سمپاتیکی فعالیت غدد عرق اندامهای در گیر در بیماری تغییر می یابند. لذا در این تحقیق تغییرات SSR که پتانسیلی مرتبط با فیبرهای سمپاتیکی غدد عرق پوست است در افراد مبتلا به دیستروفی رفلکسی سمپاتیکی و افراد سالم مقایسه شد .روش کار: ثبت های SSR از دست افراد تحت آزمایش (62 نفر سالم و 12 نفر مبتلا به دیستروفی رفلکسی سمپاتیکی) در اطاقی آرام بادرجه حرارت معمول و در حالت خوابیده با دستگاه فیزیوگراف نارکو آمریکایی به کمک دو الکترود نقره ای به مساحت 1 سانتی متر مربع به عمل آمد. حداقل 5 پاسخ سمپاتیکی پوست ثبت شد. شدت پاسخ و مدت پاسخ و زمان پاسخ دهی و شکل منحنی ها محاسبه و مقایسه شدند .نتایج: بین مدت پاسخ و شدت پاسخ SSR از مبتلایان به دیستروفی رفلکسی سمپاتیکی و افراد سالم، اختلاف معنی داری مشاهده شد P=0.0001) و (P=0.0007 ولی بین میزان زمان نهفته پاسخ ثبت شده از دو گروه ، اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت. شکل منحنی های ثبت شده درهر دو گروه اکثرا به صورت دوفازی بودند .نتیجه گیری: فعالیت زیاد سیستم سمپاتیک در افراد مبتلا به دیستروفی رفلکسی سمپاتیکی مربوط به تغییرات مقاومت پوست از طریق اثر بر فیبرهای سودوموتور می باشد. همچنین SSR جهت ارزیابی شدت آسیب و خرابی و پیامد بعضی ضایعات بالینی سیستم عصبی ارزشمند می با شد .

زمینه و اهداف: اختلالات عملکرد سیستم عصبی اتونوم (ANS) مثل هیپوتانسیون وضعیتی، ناتوانایی جنسی و آریتمی بطنی از مشکلات شایع بیماران اورمیک می باشند. بنظر می رسد که علت این امر تجمع توکسینهای ناشی از اورمی در این بیماران باشد که منجر به آسیب عصبی می گردد. پاسخ پوستی سمپاتیکی (SSR) یک روش غیر تهاجمی و ساده جهت بررسی سیستم عصبی اتونوم می باشد.روش بررسی: در این مطالعه 30 بیمار سرپایی که تحت دیالیز صفاقی مداوم (CAPD) بودند و 30 بیمار دیگر که همودیالیز می شدند انتخاب شده و مطالعه پاسخ پوستی سمپاتیک (SSR) در این دو گروه انجام شد. یافته ها: پاسخ پوستی سمپاتیک (SSR) در 22 (%73.3) بیمار که تحت CAPD قرار داشتند دیده شد در حالیکه این مقدار در چهار مورد از افرادی که همودیالیز می شدند (%13.3) وجود داشت (P<0.001).نتیجه گیری: بر اساس یافته های فوق این نتیجه حاصل شد که اختلال عملکرد سیستم سمپاتیک در گروه تحت همودیالیز بیشتر از گروه دیالیز صفاقی دیده می شود. این موضوع ممکن است به دلیل پالایش بهتر سموم با وزن مولکولی متوسط در دیالیز صفاقی باشد.

اریترو ملالجیا بیماری ای است که حملات آن با درد شدید همراه با قرمزی و گرمی ناحیه‏ای اکثرا در پاها و بندرت در دستها مشخص می‏گردد. این بیماری دارای دو نوع اولیه یا ایدیوپاتیک و ثانویه یا همراه با بیماریهای دیگر میباشد. شایع‏ترین بیماریهای همراه، پلی سیتمی، فشار خون و واسکولیت می‏باشند. پاتوژنز بیماری در نوع اولیه هنوز مبهم و تئوریهای مختلفی برای آن ذکر شده است از آنجا که در بیماران اریتروملالجیا، با گرمای موضعی معمولا علائم شروع می‏شود و گذاشتن اندام درگیر در دمای پائین موثرترین راه کاهش درد است، اختلال ناحیه‏ای تنظیم وازو موتور میتواند بعنوان فاکتور بیماریزا در بیماران اریتروملالجیای اولیه مطرح شود. تاکنون دو گروه از پژوهشگران بابیوپسی ناحیه‏ای اندام مبتلا کاهش سمپاتیک را نشان داده‏اند ولی هر دو مطالعه بصورت گزارش مورد (case report)بوده است و تاکنون مطالعه جامعی در این زمینه انجام نگرفته است.  این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی صورت گرفته سیستم سمپاتیک  بیماران را توسط آزمایش ساده و غیر تهاجمی پاسخ پوستی سمپاتیک (SSR) Sympathetic Skin Response ارزیابی کردیم تا بتوانیم نقش سمپاتیک را در پاتوژنز این بیماری بیان کنیم .پاسخ پوستی سمپاتیک ( (SSRیک آزمایش ساده الکترودیاگنوزیس است که جهت بررسی فعالیت غدد عرقی eccrineدر اثر تحریک سیستم سمپاتیک بکار می‏رود. این قوس سمپاتیک پوستی از فیبرهای میلین دار آوران، قسمت مرکزی، فیبرهای پیش گانگلیونی وابران و فیبرهای پس گانگلیونی بدون میلین وابران از نوع فیبرهای Cتشکیل شده است. با تحریک فیبرهای آوران توسط تحریکات دردناک یا تحریک الکتریکی، این قوس عصبی تحریک شده و بعلت افزایش فعالیت Sudomotorتغییرات ولتاژ پوستی خواهیم داشت که توسط دستگاه معمولا بصورت یک موج دو فازی با شروع منفی ثبت میشود و مدت زمان تاخیر بین تحریک و شروع موج و همچنین ارتفاع قله مثبت تا قله منفی را محاسبه می‏کنیم. در این مطالعه آزمایش SSRبر روی اندامهای مبتلا )اندام تحتانی) 22بیمار اریتروملالجیای اولیه که هیچ بیماری سیستمیک دیگری نداشته و داروهای موثر بر سیستم اتونوم نیز مصرف نمی‏کردند و همچنین بر روی اندامهای مشابه 22فرد سالم که از نظر سن و جنس مشابه گروه بیماران و همچنین بیماری خاصی نداشته و دارو نیز مصرف نمی‏کردند انجام شد و مقایسه نتایج با استفاده از آزمون آماری Mann whitney test صورت گرفت.  در اندام تحتانی هر 4 متغیر اندازه‏گیری شده )تاخیر زمانی و ارتفاع در هر دو پا( دارای تفاوت فاحش آماری بودند، بعلاوه در گروه شاهد میانگین + 2 انحراف معیار را بعنوان حد نهائی تاخیر زمانی و میانگین تقسیم بر دو را بعنوان حد پائین ارتفاع طبیعی در نظر گرفتیم و از طرفی برای افزایش ویژگی آزمایش تنها بیمارانی را در گروه غیرطبیعی قرار دادیم که حداقل 2 متغیر از 4 متغیر اندازه‏گیری شده غیرطبیعی باشد، در نتیجه در بیماران با در نظر گرفتن 2معیار غیرطبیعی از میان 4معیار موجود در هر فرد 72/7 %کل آنان دارای SSR غیرطبیعی بودند. نتایج حاصل از این تحقیق قویا امکان نوروپاتی اعصاب سمپاتیک را در بیماران مبتلا به اریتروملالجیای اولیه مطرح می‏کند.  

زمینه: بسیاری از بیماران مبتلا به بروسلوز علاوه بر علایمی چون دردهای استخوانی، از احساس گزگز و مورمور شدن اندام ها شکایت دارند.هدف: این مطالعه به منظور ارزیابی سیستم سمپاتیک در بیماران مبتلا به بروسلوز توسط آزمون پاسخ پوستی سمپاتیک (S.S.R) انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش از اول مرداد تا آخر بهمن ماه 1378 در بیمارستان  حافظ شیراز انجام شد. از 30 بیمار مبتلا به بروسلوز با سابقه کمتر از یک سال که بیماری سیستمیک دیگری نداشتند و 30 فرد سالم به عنوان گروه شاهد، آزمون (S.S.R) به عمل آمد و نتایج از لحاظ آماری با هم مقایسه شدند.یافته ها: 46.6% بیماران دارای آزمون غیر طبیعی S.S.R بودند. یافته های این تست در بین گروه شاهد و گروه آزمون از لحاظ آماری اختلاف معنی داری داشت (P<0.05).نتیجه گیری: به نظر می رسد در بیماران مبتلا به بروسلوز، سیستم سمپاتیک به خصوص فیبرهای محیطی (نوع C) درگیر می شوند.